Για ένα 20ήμερο ο καημός του τρυγονά είναι ένας και μοναδικός. Να βρίσκεται στον τόπο εκείνο την ημέρα που θα «βρέχει» πουλιά. Να τουφεκά, να ευστοχεί, να αστοχεί, να μουρμουρίζει, να συννεφιάζει, να χαμογελάνε τα μάτια και η καρδιά του.
Μήνας των διαβατάρικων πουλιών ο Σεπτέμβρης. Κάθε βράδυ, όταν ο καιρός είναι ευνοϊκός, μυριάδες πουλιά ταξιδεύουν για το νότο και ανάμεσά τους χιλιάδες τρυγόνια. Ο ευρωπαϊκός βορράς αρχίζει να γίνεται αφιλόξενος για τα τρυγόνια και όχι μόνο. Οι μέρες μικραίνουν, η θερμοκρασία πέφτει και η τροφή στερεύει. Έφθασε ο χρόνος για το μακρύ και επίπονο ταξίδι που θα περάσει τους ατρόμητους μετανάστες σε άλλη ήπειρο, σε άλλο ημισφαίριο.
Ο καιρός όμως είναι αυτός που καθορίζει τα περάσματα, ο καιρός είναι που θα φέρει τα πουλιά. Με γρέγο «δουλεύουν» τα καρτέρια στη Μάνη, με μαΐστρο στα Κύθηρα. Με βαρδάρη στην κοιλάδα του Αξιού, με ασθενή βοριά στο Μεσολόγγι. Παντού και πάντα με άνεμο βορείων διευθύνσεων.
Και αν ακούγεται μερικές φορές το αντίθετο «τα πέτυχα με νοτιά» που αποτελεί συχνά πραγματικό και αναμφισβήτητο γεγονός, η εξήγηση είναι απλή.
Τα πουλιά τα έφερε, τα κατέβασε ο βοριάς, και η μεταστροφή του καιρού σε νοτιά μέσα στη μέρα τα καθήλωσε στον τόπο που έπιασαν. Γιατί με αντίθετο στη πορεία της πτήσης άνεμο, δηλαδή με νοτιά, τα πουλιά δεν ταξιδεύουν. Σκεφθείτε ένα μαραθωνοδρόμο, γιατί αθλητές μεγάλων αποστάσεων είναι τα μεταναστευτικά πουλιά, να τρέξει κοντράροντας τον ισχυρό άνεμο. Θα το επιχειρήσει;
Τα διαβατάρικα τρυγόνια δεν κάνουν ταξίδι αναψυχής. Παίρνουν μεγάλο ρίσκο κάθε φθινόπωρο και άνοιξη με στόχο την επιβίωσή τους και γνωρίζουν καλύτερα από τον μετεωρολόγο, από τον επιστήμονα-παρατηρητή και από τον κυνηγό, ποιος είναι ο κατάλληλος καιρός για να ταξιδέψουν. Και ο καιρός που τα ευνοεί είναι ο ασθενής ή μέτριος άνεμος βορείων διευθύνσεων και ο έναστρος ουρανός.
Οι σταθμοί ανάπαυλας των τρυγονιών στη χώρα μας είναι διαφορετικοί και ανάλογοι με την απόσταση από την αφετηρία τους.
Ένα τρυγόνι από την Μακεδονία ή την Θεσσαλία είναι πιθανό να σταθμεύσει στην Κρήτη ή να βγάλει μονομιάς το ταξίδι μέχρι τις αφρικανικές ακτές. Δεν θα συμβεί όμως το ίδιο για το τρυγόνι που έρχεται από τις βαλκανικές χώρες (Β. Μακεδονία, Σερβία, Βουλγαρία,) ή από τις κεντρο-ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Αυστρία, Τσεχία, Ουγγαρία).
Τα κοπάδια με τα πουλιά αυτά θα πιάσουν για ξεκούραση στις ελληνικές ηπειρωτικές ακτές ή στα νησιά, ανάλογα με τον αεροδιάδρομο που χρησιμοποιούν.
Λίγο μπερδεμένα τα πράγματα θα πείτε και όσο το ψάχνει και το αναλύει ο κυνηγός, τόσο απροσανατολίζεται, τόσο χάνει το νήμα και το νόημα.
Προσωπικά, μετά από την εμπειρία που απέκτησα κυνηγώντας πενήντα περίπου χρόνια τα περασματιάρικα τρυγόνια, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι στάνταρ περιοχές, σημαδιακές ημερομηνίες, φάσεις φεγγαριού και άλλες δοξασίες, δεν αντέχουν σε σχολιασμό. Καμία στατιστική δεν μετρά και καμία εξίσωση δεν θα βρει τον άγνωστο Χ.
Μάλιστα τα πράγματα έχουν γίνει περισσότερο πολύπλοκα τα τελευταία χρόνια με τις συντελούμενες μεγάλες αλλαγές στο κλίμα και στο περιβάλλον. Παράγοντες που έχουν διαφοροποιήσει σημαντικά την συμπεριφορά των πουλιών. Αυτή όμως είναι η γοητεία που ασκούν στους ανθρώπους τα περασματιάρικα πουλιά.
Αλήθεια ποιός δεν στέκεται εκστατικός μπροστά στην εικόνα με τα πουλιά στο φόντο του φεγγαριού και ποιός κυνηγός δεν νιώθει την ίδια έκσταση στη θέα ενός μπουλουκιού με τρυγόνια;
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
0 Σχόλια